Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe? Odpowiedział: Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy. (Mateusz 22,37-40)

Będziesz więc miłował Pana, Boga twojego z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił. (Księga Powtórzonego Prawa 6,5)

Nie będziesz szukał pomsty, nie będziesz żywił urazy do synów twego ludu, ale będziesz miłował bliźniego jak siebie samego. (Księga Kapłańska 29,18) 

http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80273,4986175.html

http://www.tvn24.pl/-1,1541005,wiadomosc.html

http://www.gazetawyborcza.pl/1,76842,4933553.html

http://www.gazetawyborcza.pl/1,76842,4919646.html

http://www.gazetawyborcza.pl/1,75248,4985710.html

Czy istnieje w Polsce kościół katolicki? Stawiając to pytanie zastanawiam się, czy chodzi mi o wspólnotę, czy też o strukturę hierarchiczną. Jednakże, bez względu na to, o co pytam mam dziwne wrażenie, że nie istnieje jednolita formacja, posiadająca zbieżne cele. W tym wszystkim żal mi najbardziej osób wierzących, które muszą żyć i modlić się nie tyle nawet w bałaganie, ile w chwili przełomu i rozpadu.

Zacznijmy od początku. Kilka tygodni temu pokłóciłam się w czasie deszczowego spaceru – może bez wrzasków i wyrywania sobie włosów, bo wszystko zakończyło się wspólnym żuciem obwarzanków, ale wtedy dobitnie uświadomiłam sobie, że coś jest nie tak. Bo, jeśli dobrze rozumiem, to będąc osobą wierzącą, nie mogę sobie wybierać, co mi w Kościele odpowiada, a z czym się nie zgadzam. I nie chodzi mi tu o np. zmianę miejsca, w którym bywa się na niedzielnej mszy, bo proboszcz głupawy, a ja na wolę inteligencję jezuitów, tylko o całościowe relatywistyczne podejście wyboru. O dogmaty mi chodzi, o pryncypia, o Ewangelię... Można dyskutować, można wątpić, można rozmyślać, ale... I tu właśnie rodzi się we mnie pytanie, jak współcześni katolicy polscy radzą sobie ze schizmą dziejącą się właśnie na ich oczach. I co w tej sytuacji mają robić?

Arcybiskup Życiński, w dość delikatny sposób potępia imprezy, których organizatorem jest także kościół katolicki – odmiany rydzyjnej. I co z tego wynika? Nic, absolutnie nic. Nie wierzę w to, że po wypowiedziach Życińskiego, cokolwiek się zmieni. Nadal będą organizowane spotkania, pod auspicjami znanego radia, organizowane przez parafie. Czy to w kościołach, czy to w salach parafialnych. To znaczy, że biskup sobie, a jego podwładni sobie. Biskup przypomina słowa Jana Pawła II, a odpowiedzi części wiernych wystarczy przeczytać sobie pod linkowanymi artykułami i zdać sobie sprawę, że to heretycy. Nota bene – jeden biskup potępia, a inny – Małysiak – uczestniczy w spotkaniach. Przyznam się, że ateistka-relatywistka czuje się nieco skonfudowana. Do tego jeszcze dodajmy wywiad z nowym prowincjałem redemptorystów, który mówi, że nic nie mówi i obraz zaczyna się dopełniać. To ile mamy kościołów katolickich w Polsce? Bo ja zaczynam się gubić, bo każdy sobie rzepkę skrobie – a co ma zrobić szeregowy wierny?

W kościele było kilka schizm, poczynając od wschodniej, kończąc na tej arcybiskupa Lefebvre, który nie chciał zaakceptować zmian zatwierdzonych na Soborze Watykańskim II. Jednakże wszystkie te schizmy, to był pipek, przy tym, co dzieje się teraz w naszym kraju. Co jest dla katolika najważniejsze? To proste: będziesz miłował Boga i będziesz miłował bliźniego, jak siebie samego. I tu nie ma dyskusji. Podstawa, opoka, jak nie kochasz tego drugiego z całej duszy swojej i całego serca swego, nie jesteś w stanie się dla niego poświęcić, nie nadstawiasz drugiego policzka to nie jesteś rzymskim chrześcijaninem.  Koniec. Nie chcę być niegrzeczna, ale chyba też nie będziesz zbawiony, ale co ja tam się znam na miłosierdziu bożym.

A jak wygląda sytuacja w polskim kościele? Pewien odłam – schizmatycy – nienawidzą z całych sił. I dają temu codziennie wyraz. I co z tego wynika? Ano nic. Kompletnie nic poza zapewnieniami hierarchów, że się przyglądają, że dyskutują. Wy sobie gadacie, a tu macie schizmę. W sumie należy wam się to i wcale mi was nie żal, bo na wszystko sobie zasłużyliście. Mnie tylko żal tych owieczek, które uczestniczą w mszy z pęknięciem w duszy. A czy pęknięcie jest? Proszę posłuchać satyrycznego programu na TOK FM, zatytułowanego Woobie Doobie, do którego dzwonią wojownicy zarówno jednej, jak i drugiej strony. Jedni – schizmatycy – mówią, że są oczywiście prawdziwymi, Polakami i katolikami dodając kilka słów o nienawiści do całego świata. A drudzy odcinają się od tych pierwszych, a  przecież nie wolno im tego robić, bo są siostrami i braćmi w wierze, chyba że podział kościoła nastąpił, a ja niczego nie zauważyłam. Kościół to wspólnota i instytucja, nie wolno sobie mówić pod sklepem, czy w radio, co jest prawdziwe, a co nie. Kto ma słuszność, a kto jest heretykiem? Na razie jest jeden kościół. I jest nim zarówno ten tygodnikowopowszechny, jak i ten rydzyjny. I niestety instytucjonalnie (wspólnota chyba już jest po rozpadzie) to nadal jest to samo. Bardzo mi przykro z tego powodu, bo ja jestem gorącym zwolennikiem obecnej schizmy. Niech już się dokona i będzie po wszystkim.

Hierarchowie oczywiście nie widzą, albo nie chcą widzieć, że jakaś grupa uderza w podstawy wiary, bo w końcu albo będziesz miłował, albo możesz spadać na szczaw. Nie wiem, z jakiego powodu odeszli z kościoła Obirek, Bartoś i Węcławski, ten ostatni najbardziej spektakularnie, bo także z dokonaniem apostazji. Ja się im nie dziwię, bo albo jest podstawa o miłości, albo nie. Bo w końcu tak, ma oznaczać „tak”, a nie – „nie”. Mnie to nie dotyczy, ale niesłychanie martwi, bo malkontencka mamusia jest wierząca, malkontencki tatuś i siostra takoż. A ja ich bardzo kocham i mi smutno, że mają taki problem, że muszą żyć z takim kamieniem. Niech już wreszcie papież wyklnie heretyków przynaglony do tego przez cześć polskich hierarchów, bo na gesty miłości, to już chyba za późno. Ja wiem, że milsza ta owca, co się odłączyła ze stada, że trzeba próbować. Jednakże czasem owce nie chcą współpracować z pasterzem i trzeba pozwolić im na to. Trudno – wolna wola... To też jedna z podstaw. Przywilej z samej góry...